De magie van het bos

“Zullen we zo naar het bos gaan?” vraag ik aan Bibi. 
Ik ga minimaal 1x per week met Bibi naar het bos. Het geeft ons altijd zoveel. Het is gewoon te fijn om het niet te doen.
“Ik ben eigenlijk te moe,” is haar antwoord.
Ik zie de vermoeidheid in haar ogen van al die indrukken van de afgelopen week.
“Maar mama, ik weet dat áls ik naar het bos ga, ik wel weer helemaal mezelf word.” Een wijze uitspraak voor een meisje van net 9 jaar, maar o zo mooi en waar. Heerlijk!

Ik pak wat spulletjes in; dekentje, water, wat fruit en nog wat lekkers. Bibi pakt haar badmintonrackets en we kunnen gaan. Op een open plek, omgeven door van allerlei soorten bomen, leggen we ons dekentje neer en we genieten van de mooie omgeving. De warme zonnestralen op onze huid, de heerlijke geur van het bos en het fluiten van de vogels. We kletsten over van alles en nog wat. En we doen een poging om te badmintonnen, maar het waait toch écht te hard. We eten en we drinken wat. Samen genieten we volop. We hoeven niks… alleen maar te zijn in het moment.

Even opladen bij de bomen

Ondertussen is Bibi een verzameling begonnen: de mooie schatten van het bos. Blaadjes, een grote steen die een aparte vorm heeft, en een stukje schors in van allerlei kleuren. Terwijl we op ons dekentje zitten worden mijn ogen naar een bepaalde eik toegetrokken. Ik loop er naartoe en leg beide handen tegen de schors aan en Bibi doet mee. Het is iedere keer weer bijzonder dat elke boom anders voelt en dat je bij iedere boom zijn energie voelt op een andere plek in je lichaam. Even opladen bij de bomen… zo fijn! Terwijl we met onze ogen dicht tegen de boom aan staan zegt Bibi trots: “Het is zo mooi hè mama, dat we bij iedere boom, allebei op dezelfde plek in ons lichaam de energie voelen.” Ja, dat is zeker mooi! Ik besef me weer hoe dankbaar ik ben dat ik dit mag ervaren met mijn eigen dochtertje. Wat gaaf zeg!

Als ik later groot ben dan ga ik iedere dag naar het bos

Als we teruglopen begint het langzaam te regenen en we besluiten om te schuilen onder een enorme dikke eik. Ik mag eerst even wat enge beestjes verwijderen voordat we rustig kunnen gaan zitten op deze plek. Opeens ziet Bibi voor ons op de grond prachtige veren liggen. Het zijn er erg veel. Hele mooie bruin met zwarte veren. We bekijken ze één voor één en we worden er erg blij van. Alweer van die mooie schatten gevonden.

Als de regen stopt, gaan we naar huis. Bibi wil eigenlijk nog niet. Haha, ik moet er om lachen. Als ik haar voorstel om naar het bos te gaan, dan wil ze meestal niet meteen mee, maar áls we er zijn wil ze nooit naar huis. Op de terugweg vinden we allebei nog een stenen hartje. WAUW zeg! Deze passen precies bij elkaar, net als wij. “Hier hebben ze vele mooiere dingen dan bij de Action,” zegt Bibi enthousiast. Ik moet er om lachen, en ben het er helemaal mee eens.
Deze mooie hartjes… je voelt de liefde ervan. Er was deze middag ook alleen maar liefde. Liefde voor onszelf, voor elkaar en voor de natuur.
‘Als ik later groot ben dan ga ik iedere dag naar het bos,” zegt Bibi.
En met een heerlijk gevoel gaan we weer terug naar huis.

 

De kinderen Toby en Tara gaan vaak samen naar het bos, om daar heel bijzondere avonturen te beleven.
Ontdek hoe mooi het leven is met het kinderboek Alle wijsheid op een stokje